Καλημέρα...

Καλημέρα λοιπόν. Νέα εβδομάδα, νέα μέρα, νέες προσδοκίες. Ας ελπίσουμε να σταθούμε όλοι στο ύψος των περιστάσεων γιατί τα πράγματα δεν είναι καλά.Ο άνθρωπος νίκησε και όλοι όσοι μέχρι πρόσφατα τον μείωναν τώρα τον εκθειάζουν.Ας ελπίζουμε να καταλάβει τι γίνεται τι προσδοκούν και να τους κάνει πέρα, γιατί δεν έχουν θέση σε μια καινούργια προσπάθεια..

Παρασκευή και συννεφιά....

Παρασκευή σήμερα και η μερα ξημέρωσε με μια όμρφη μελαγχολική συννεφιά που δεν φαίνεται να κρατήσει για πολύ.Είναι όμως αρκετή για να σε κάνει να ταξιδέψεις παρέα με ένα φλυτζάνι ζεστό αχνιστό καφέ, με την μελωδικά υπέροχα βραχνή φωνή του Frank και την παρέα ενός ωραίου βιβλίου. Η θέα από ψηλά είναι υπέροχη, το μάτι φτάνει μέχρι την θάλασσα που την διασχίζουν καράβια που μεταφέρουν κόσμο στα νησιά.Κόσμος που πάει για δουλειά, για διασκέδαση, για να βρεθεί κοντά στους αγαπημένους του να χαρεί μαζί τους ή ακόμα και να μοιραστεί λύπες έτσι ώστε να γίνουν ελαφρύτερες.Ναι αυτή η συννεφιά που επανήλθε ειναι γοητευτική και συνάμμα μελαγχολική, όμορφη και ταυτόχρονα κουραστική, χαρολυμενη με τον τρόπο της αλλά και εκφοβιστική κρλυβωντας μια καταιγίδα μέσα της, όπως και η ίδια η ζωή που ζούμε.Γεμάτη αντιθέσεις.

Βιβλίο....

Πόσο όμορφη συντροφιά είναι ένα καλογραμμένο βιβλίο.Παρέα με τις σκέψεις και τις ανησυχίες που γεννάει η ανάγνωσή του..Λέξεις που τρέχουν πάνω στο χαρτί και στο μυαλό αυτού που τις μοιράζεται με τον συγγραφέα...

Ποιός μπορεί να τo κάνει έτσι αψήφιστα....

Νηνεμία...Λίγο πριν την καταιγίδα;

Οι μέρες περνάνε σχεδόν ειδυλλικά...Είναι να απορεί κανείς, αλλά ας περιμένουμε να δούμε γιατί καμμια φορά πριν την καταιγίδα υπάρχει ηρεμία. Και η καταιγίδα αυτή ίσως είναι καταστροφική και με τεράστια δύναμη καταστροφής. Άλλωστε για να οικοδομήσεις κάτι νέο και καλύτερο ίσως χρειάζεται να γκρεμίσεις....Θα δούμε, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θέλω να στερηθώ την μικρή μου πριγκίπισσα...Αλλά καμμιά φορά δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς.

Αχ Μάνα....

Βαρέθηκα.....

Νομίζω ότι βαρέθηκα...Δεν μπορώ άλλο αυτήν την αμφισβήτηση και αυτήν την κατάσταση.Νομίζω ότι είμαι πλέον πολύ μεγάλος για να ανέχομαι όλα αυτά και πάνω από όλα δεν μου αξίζουν και δεν πρέπει να τα δέχομαι....Άκου κακότροπος...Ποιός εγώ που δίνω τα πάντα.Τελικά ίσως δεν είναι και πολύ σωστό να τα δίνεις όλα...θα έρθει η στιγμή που θα φανείς "λίγος"......Θα δούμε, αλλά νομίζω ότι είναι μονοδρομος...