Σκέψεις...

Είμαι 38 χρονών, παντρεμένος με ένα παιδάκι, καλή δουλειά, φίλους και όλα αυτά που κάποιος θα έλεγε ότι κάνουν την ζωή όμορφη. Όμως αν εξαιρέσουμε την κόρη μου που είναι πραγματικά μια όαση, εγώ γιατί νίωθω ότι υπάρχουν πράγματα που με κρατάνε πίσω. Νιώθω ότι μου λέιπουν πράγματα που μου αρέσουν, πράγματα που δεν μπορώ να χαρώ. Τι φταιέι άραγε;

Σαν σήμερα πριν από δύο χρόνια.

Σαν σήμερα πριν από δύο χρόνια το μωρό μου γεννήθηκε.΄Ένας Θεός ξέρει πόσο πάλεψε για να βγει νικήτρια σε αυτήν την μάχη που έδωσε και τελικά τα κατάφερε και είναι εδώ μαζι μας να μας δίνει χαρά κουράγιο και γέλιο.Ειδικά όταν τόσο χαρούμενα φωνάζει: ¨Μπαμπάκα μπαμπάκα"...Αχ μωρό, μου σε ευχαριστώ πολύ πολύ και μακάρι να με αξιώσει ο Θεός να σου δώσω όλα όσα σου αξίζουν. Σε ευχαριστώ καρδιά μου...