και τώρα τι;

Λες να έφτασε η ώρα να περάσουμε απέναντι; Από τους εργαζομένους στους άνεργους; Για λίγο; για πολύ; ποιος μπορεί να πει...Είναι θέμα αυτοσεβασμού ...

Απώλειες Μνημονίου...

Με τον Νίκο ήμασταν φίλοι από το 1990. Πρωτοετής εγώ στο πανεπιστήμιο στο 4ο έτος εκείνος. Η ειρωνεία είναι ότι μας γνώρισε αυτό που τελικά τον έκανε να μην σηκώνει το τηλέφωνό του σε μένα. Η πολιτική, τα κόμματα οι παρατάξεις το μνημόνιο. Μαζί αν και όχι πάντα από πολύ κοντά περάσαμε πολλά. Σπουδές, σχέσεις, αλητείες αντρικές, ποτά, χαρές, λύπες, θανάτους και πολλά άλλα μικρά η μεγαλύτερα. Τα δύο τελευταία χρόνια όμως μετά από κάθε καφέ που πίναμε η αίσθηση ήταν η ίδια. Διαφωνούσαμε σε πολλά αν όχι σε όλα τα οποία συνέβαιναν στον τόπο μας. Αυτός με μια ρομαντική και αγωνιστική διάθεση έλεγε όχι σε όλα. ΚΚΕ γαρ. Εγώ από την άλλη έλεγα ότι δεν μπορούμε να πάμε άλλο έτσι, χρειάζονται αλλαγές. Δεν λέω ότι εγώ είχα ή έχω δίκιο. Ίσως εκείνος έχει. Αλλά εγώ ποτέ δεν έβαλα τα λεγόμενά μου πάνω από αυτόν. ¨οσπυ

Δυο μέρες μόνο....

Ναί είναι αλήθεια όσο και αν σοκάρει ακόμα και μένα τον ίδιο.Κουράστηκα, με κόυρασε η ρουτίνα η επαναλαμβανόμενη. Σπίτι, δουλειά, παιδιά, γυναίκα.Θέλω να φύγω έστω και για 2 μέρες μακρυά από όλα και όλους να ζήσω χωρίς πρόγραμμα και υποχρεώσεις για 2 ημέρες. Μόνος και μακρυά από όλα και όλους. Μα καλά θα πείτε και από τα παιδία σου; τις όμορφες κόρες σου; Ναί ακόμα και από αυτές...δύο μέρες μόνο να ηρεμήσω να ισοροπήσω να τις αποζητήσω ...Δυο μέρες μόνο...

Αναμνήσεις...

Σήμερα "θεωρητικά" είναι η τελευταία μέρα του καλοκαιριού. Από αύριο θα είναι Σεπτέμβρης, ο πρώτος μήνας του φθινοπώρου και μαζί του θα έρθουν ένα σωρό πράγματα όπως τα πρωτοβρόχια, το άνοιγμα των σχολείων, οι πρώτες δροσιές. Τα σχολικά είδη είναι ήδη σε πλήρη παράταξη, στις βιτρίνες των βιβλιοπωλείων, στο πνεύμα της εποχής με παραστάσεις Ντόρας, γκορμίτι και άλλα τέτοια.Νοσταλγώ αυτήν την εποχή και την αθωότητά της, νοσταλγώ τον αγαπημενο μου παπππού που πάντα τέτοια εποχή με την μικρή σύνταξή του, φρόντιζε να μου πάρει κάτι για το σχολείο, μικρό αλλά τόσο όμορφο.Ένα τετράδιο, μολύβια, γόμες .....Όλα τα παιδιά τότε μαζευόντουσαν στις γειτονιές και περιέγραφαν πως πέρασαν το καλοκαίρι τους, συμήθως στο χωριό με τον παππού και την γιαγιά και τους θείους. Άλλα σε βουνό, άλλα σε θάλασσα με διαφορετικές εμπειρίες το καθένα αλλά όλα με την απεριόριστη αγάπη των παππούδων τους.Μετά όαλ στο σχολείο με τις καινούργιες σάκες, με τα μολύβια τα χρωματιστά, τα τετράδια τα μπλέ, της αριθμητικής με τα κουτάκια, της αντιγραφής με χώρο για ζωγραφιές...Μοναδικές στιγμές...

Καλό μήνα και Καλό Πάσχα σε όλους μας...

Καλό μήνα λοιπόν και καλό Πάσχα να έχουμε όλοι μας। Τέτοιες μέρες σχεδόν πάντα αναπολώ περασμένα χρόνια που μόνος χωρίς υποχρεώσεις ήμουν έτοιμος να εκδράμω στο χωριό για το παραδοσιακό πατροπαράδωτο Πάσχα των Ελλήνων।Μακρυά από την Αθήνα και την μιζέρια που καμμιά φορά την πνίγει.

Χαρούμενα Χριστούγεννα

Χρόνια πολλά και καλά Χριστούγεννα σε όλους μας με υγεία και χαρά σε όλο τον Κόσμο.Μέρα αγάπης η σημερινή με μήνυμα αγάπης. Χρόνια πολλά

Παραμονή Χριστουγέννων...Χρόνια Πολλά

Χρόνια πολλά σε όλους μας,νέους, γέρους,φίλους, εχθρούς,γνωστούς ,αγνώστους...Μακάρι όλοι να είμαστε γεροί και ευτυχείς του χρόνου τέτοια μέρα...Χρόνια καλά Χρόνια Πολλά...