
Παρασκευή σήμερα και η μερα ξημέρωσε με μια όμρφη μελαγχολική συννεφιά που δεν φαίνεται να κρατήσει για πολύ.Είναι όμως αρκετή για να σε κάνει να ταξιδέψεις παρέα με ένα φλυτζάνι ζεστό αχνιστό καφέ, με την μελωδικά υπέροχα βραχνή φωνή του Frank και την παρέα ενός ωραίου βιβλίου. Η θέα από ψηλά είναι υπέροχη, το μάτι φτάνει μέχρι την θάλασσα που την διασχίζουν καράβια που μεταφέρουν κόσμο στα νησιά.Κόσμος που πάει για δουλειά, για διασκέδαση, για να βρεθεί κοντά στους αγαπημένους του να χαρεί μαζί τους ή ακόμα και να μοιραστεί λύπες έτσι ώστε να γίνουν ελαφρύτερες.Ναι αυτή η συννεφιά που επανήλθε ειναι γοητευτική και συνάμμα μελαγχολική, όμορφη και ταυτόχρονα κουραστική, χαρολυμενη με τον τρόπο της αλλά και εκφοβιστική κρλυβωντας μια καταιγίδα μέσα της, όπως και η ίδια η ζωή που ζούμε.Γεμάτη αντιθέσεις.
No comments:
Post a Comment